Todd Solondz'ın yönettiği 1998 yapımı 'Happiness', geleneksel anlamda bir 'mutluluk' hikayesi anlatmaktan çok uzak. Film, New Jersey'de yaşayan ve birbirleriyle dolaylı yollardan bağlantılı bir grup karakterin hayatına odaklanıyor. Bu karakterler arasında, ailevi sorunlar yaşayan üç kız kardeş, onların eşleri, komşuları ve bir psikiyatrist yer alıyor. Her biri, sevgi, bağlantı ve tatmin arayışı içinde, ancak bu arayış genellikle toplumsal tabuları zorlayan, rahatsız edici ve karanlık eylemlere yol açıyor.

Oyunculuk performansları filmin en güçlü yanlarından biri. Özellikle Dylan Baker, çocuk tacizcisi bir baba rolüyle unutulmaz ve ürpertici bir performans sergiliyor. Jane Adams, umutsuzca romantik bir bağlantı arayan şarkı sözü yazarı Joy Jordan'ı canlandırırken, Lara Flynn Boyle ise başarı ve anlam peşinde koşan yazar Helen Jordan'ı etkileyici bir şekilde yorumluyor. Solondz'ın yönetmenliği, bu rahatsız edici konuları işlerken yargılayıcı olmamayı başarıyor; bunun yerine, karakterlerin iç dünyalarını ve motivasyonlarını anlamaya çalışan bir merakla yaklaşıyor.

'Happiness', izleyiciyi rahat bırakmayan, ancak bir o kadar da düşündüren bir film. Modern toplumda mutluluğun ne anlama geldiğini, yalnızlığı ve insan ilişkilerindeki başarısızlıkları cesurca ele alıyor. Kara mizah unsurları, dramatik gerçeklikle ustalıkla harmanlanmış durumda. Eğer sıradan Hollywood anlatılarının ötesine geçen, cesur ve provokatif filmlerden hoşlanıyorsanız, 'Happiness' kesinlikle izleme listenizde olmalı. Film, rahatsız edici olsa da, insan doğasının karmaşık ve çok katmanlı yönlerine dair derin bir bakış sunuyor.