Woody Allen'ın hem yönettiği hem de başrolünde yer aldığı 1979 yapımı Manhattan, New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde, modern ilişkilerin karmaşıklığını derinlemesine işleyen bir başyapıttır. Film, televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatını merkezine alır. Isaac, boşanma sonrası hayatını toparlamaya çalışırken, henüz lise öğrencisi olan Tracy (Mariel Hemingway) ile sıra dışı bir ilişkiye başlar. Ancak hayatı, en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi olan entelektüel ve çekici Mary (Diane Keaton) ile tanıştığında beklenmedik bir dönüşüm geçirir.

Woody Allen'ın keskin diyalogları ve mizahi dokunuşları, filmi sıradan bir romantik komedinin çok ötesine taşır. Karakterlerin ahlaki ikilemleri, varoluşsal sorgulamaları ve New York'un entelektüel ortamındaki çelişkileri, izleyiciyi düşündüren bir yapı sunar. Diane Keaton'un canlandırdığı Mary karakteri, güvensizlik ve entelektüel kibri mükemmel bir dengeyle yansıtarak unutulmaz bir performans sergiler. Genç Mariel Hemingway'in ise saflık ve olgunluk arasındaki ince çizgiyi başarıyla temsil ettiği performansı dikkat çeker.

Gordon Willis'in siyah-beyaz görüntü yönetimi, New York'a adeta bir karakter statüsü kazandırır. George Gershwin'in müzikleri ise filmin romantik ve nostaljik atmosferini tamamlayarak izleyiciyi büyüler. Manhattan, sadece bir aşk üçgeni hikayesi değil, aynı zamanda yetişkinliğin, sorumlulukların ve doğru seçimlerin zorluğu üzerine derin bir incelemedir. İzleyicilere, ilişkilerdeki samimiyet ve yaşın önemi gibi evrensel temaları yeniden düşünme fırsatı verir. Güncelliğini hiç yitirmeyen bu film, hem Woody Allen sinemasının hem de Amerikan komedi-dram türünün en önemli örneklerinden biri olarak izlenmeyi hak ediyor.